आत्मघात वा विश्वासघात

        आजकल नभनौं धेरै वर्ष अघिकै कुरा किन नगरौं ‘‘भोलि भेटौला है’’ भनेर भन्नु नौलो कुरा थिएन र आज पनि ‘‘हुन्छ, हजूरले भनेपछि के भनौं र उस्लाई भने पछि मैले एकछिन छोडदिने थिईन ।’’ भनेको जहि तहि सुन्न पाईन्छ । अर्थात् भोलि गरौला भन्ने परम्परावाट मानिस शदियौं देखि पिडित बनिरहेको छ अर्थात् जस्ले अर्कोलाई भोलि भेटौला अर्थात् ‘‘भोलि दिऊला’’ भनेर तर्दछ तर आफू पनि कसैको भोलिमा बाँधिएको हुन्छ, भन्न  खोजिएको, के  भने आफूले नै  आफैलाई मानिस धोका  दिईरहेको हुन्छ । अर्काे  व्यक्तिवाट  आफू  ठगिई

रहेको हुन्छ हरेक वाहानामा अनेक ठिक–वेठिकको हाजिरी जवाफमा नै पनि भोलि त पक्कै गरौंला भनिरहेकै हुन्छ फेरी पनि को दोस्त्रोको ‘‘भोलि भोलि’’ उस्लाई पछ्याउन छोड्दैन, भोलिको आशा बाँकि रहन्छ, सपनाको कल्पना कोपिलाऊछ तर पनि मानिस आत्मघात गरिरहन्छ आफैलाई । आफूलाई नै आफैवाट विश्वासघात पुर्याईरहेको हुन्छ तब भन्छ विश्वासघात ।

          दिनको हिसाव आज किन चाहियो र हिजो गईसक्यो भोलि आऊन बाँकि नै छ वर्तमान सदाको साक्षि जीवीतै छ तव म आज यहाँ अन्तरालको वा सच्चाई र वेवफाईको विचको वात गर्दैछु वा लेख्दै छु । शायद तिमीलाई यो अनावश्यक कपोत कल्पित वा स्वार्थि ढाेंग लाग्नेछ तर ह्दय सागर वाट जे जस्तो लहर आउँछ कलमले आफ्नू खुवि अनूसार शव्द वनाएर कागजमा कोर्दछ । चाहे तिमी जे सोँच जस्तो विचार गर चाहे जस्तो संझ मलाई थाहा छ, चाहे तिमी आफूलाई जति नै टाढा लै जान खोज आफूलाई लुकाऊँन खोज मेरो यादले तिमिलाई पिरोली राख्छ तड्फाई अनि सदा एक दर्द भरि जीन्दगि विताई रहेकि छ्यौ अनि मलाई त्यो पनि थाहा छ तिमी मलाई वर्षौ देखि चीन्दछ्यौ मनैमन मलाई श्राप दिई राख्छ्यौ । मायाको भाषामा भनौ भने मेरो भलोचिताऊँ छ्यौ तर यो पनि जानि राख कि तिमी जस्को प्रेम सच्चा ठान्द छ्यौ त्यो एउटा मूर्ख पागल र वौलाहा भएको छ स्वार्थ वस भएर ।